Rakamlar Bize “Uyanın!” Diye Bağırıyor

Bazen bir toplumun gerçeği, sloganlarda değil rakamlarda gizlidir.

Ve o rakamlar bugün artık fısıldamıyor…

Bağırıyor.

“Uyanın” diyor.

Dünyada her yıl 600 binden fazla insanın bağımlılıkla ilişkili nedenlerle hayatını kaybettiği tahmin

ediliyor.Bu veriler, Birleşmiş Milletler Uyuşturucu ve Suç Ofisi (UNODC) Dünya Uyuşturucu Raporu ve

küresel sağlık değerlendirmeleriyle birlikte okunuyor.

Bu sadece bir sağlık tablosu değil.

Bu, sessiz bir küresel kırılma.

Her sayı bir hayat.

Her hayat bir hikâye.

Ve her hikâye yarım kalmış bir gelecek.

Ülkemizde ise tablo daha yerel ama daha yakıcı.

Uyuşturucu suçlarıyla ilgili adli süreçlerde on binlerle ifade edilen yıllık işlem hacmi dikkat çekiyor.

Adalet Bakanlığı ve emniyet birimlerinin paylaştığı veriler, bu alanın artık bireysel değil,

toplumsal bir mesele olduğunu gösteriyor.

Ama en kritik nokta bu değil.

Asıl endişe verici tablo, yaş meselesinde ortaya çıkıyor.

Sağlık Bakanlığı bağımlılıkla mücadele birimlerinin saha çalışmaları,

Türkiye Bağımlılıkla Mücadele (TBM) eğitim raporları ve uzman değerlendirmeleri şunu söylüyor:

Bağımlılık riski ve maddeyle tanışma davranışları ilkokul çağlarına kadar inebilmektedir.

Düşünün…

Daha çocuk.

Dünyayı yeni tanıyor.

Oyunu öğreniyor, kendini tanıyor, hayatı keşfediyor.

Ama aynı zamanda riskle de tanışıyor.

Ama mesele sadece madde değil.

Bugün karşımızda çok daha sinsi bir yapı var:

Sanal kumar.

Dijital bağımlılık.

Ekranların arkasına gizlenen görünmez alışkanlıklar.

Ve bu alanda tablo daha hızlı büyüyor.

Sağlık Bakanlığı ve dijital bağımlılık alanındaki akademik çalışmalar,

başvurularda ve risk davranışlarında son yıllarda belirgin artışlar olduğunu ortaya koyuyor.

Çünkü artık savaş alanı değişti.

Sokaklardan ekranlara taşındı.

Görünenden görünmeyene evrildi.

Fark edilmeden ilerliyor.

Burada önemli bir soru var.

Biz savunma sanayiine büyük yatırımlar yapıyoruz.

Ve bu elbette zorunlu.

Ama bir soruyu daha sormak zorundayız:

İnsanın iradesini kim koruyacak?

Bir SİHA’nın maliyeti milyon dolarlarla ifade ediliyor.

Bir savunma sisteminin bütçesi devasa.

Ama bir gencin kaybı…

Hiçbir bütçeyle ölçülemiyor.

Çünkü orada sadece bir birey değil, bir gelecek kayboluyor.

Dünya Sağlık Örgütü (WHO) verileri açık söylüyor:

Bağımlılığa yönelik önleyici çalışmalara yapılan her 1 birim yatırım,

uzun vadede sağlık ve sosyal maliyetlerde çok katlı geri dönüş sağlayabiliyor.

Biz nasıl savunma sanayiini kurumsallaştırdıysak, aynı ciddiyetle bir alanı daha kurmak zorundayız:

Bağımlılıkla mücadele.

Parçalı değil.

Tepkisel değil.

Krizden krize koşan değil.

Önleyici, stratejik ve sürekli bir yapı.

Bugün ihtiyacımız olan şey sadece tedavi değil.

Sadece müdahale değil.

İhtiyacımız olan şey:

Krizi doğmadan gören bir akıl.

Çünkü gerçek savaş dışarıda değil.

İnsanın kendi içinde.

İradesinde.

Karar anlarında.

Boşluklarında.

Biz buna “İrade Sanayii” diyoruz.

Çünkü bir ülkenin gerçek gücü, sadece ürettiği teknoloji değil; koruyabildiği insandır.